Composiet gevelbekleding op de gevel van een tuinkamer.

Ze wilden een afwerking die net zo warm aanvoelt als hout, maar die niet binnen een paar jaar zou vergrijzen zoals de schutting ernaast. Dat werd uiteindelijk composiet gevelbekleding.

De situatie

Het terras ligt op het zuidwesten, ingeklemd tussen de achtergevel en een houten erfafscheiding die er al vijftien jaar staat. Die schutting is inmiddels grijs uitgeslagen, hier en daar kromgetrokken en op een aantal planken zit een groene waas. Toen de tuinkamer werd geplaatst stak de nieuwe, strakke ruimte er stevig tegen af. De dichte wand was opgebouwd met een houten hoekstijl en verder onafgewerkt plaatmateriaal.

De dichte hoek is ongeveer tweeënhalve meter breed en loopt door tot onder de dakrand. Bij elkaar zo'n vijf vierkante meter. Het is precies het vlak dat je ziet als je bij het aanrecht staat of aan de eettafel zit. Het telt zwaar mee in hoe de hele achtertuin overkomt. Bij de opmeting bleek de houten hoekstijl een paar millimeter uit het lood te staan. Een klein detail, maar op zo'n smal vlak zie je dat later terug in de lijnen van het profiel.

Karin en Peter wilden geen materiaal dat na een paar seizoenen om aandacht zou vragen. De tuin zelf is bewust onderhoudsarm ingericht, met siergrassen, een border en een grote potpalm.

"Ik keek elke ochtend vanuit de keuken op die kale hoek. Het moest iets worden dat er over tien jaar nog steeds goed uitziet, niet iets dat ik elk voorjaar in de olie moet zetten." Aldus Peter.

De materiaalkeuze

De eerste gedachte was thermisch verduurzaamd hout. Dit is mooi van kleur en natuurlijk van structuur. Het nadeel kenden Karin en Peter van hun eigen schutting. Onbehandeld hout in de buitenlucht vergrijst en wie de warme tint wil houden, moet blijven oliën of beitsen.

Volgens Milieu Centraal moet een houtolie of beits buiten meestal elke één tot drie jaar opnieuw worden aangebracht en op een wand die de hele middag in de zon staat zit je aan de korte kant van die marge. Geverfd hout kan bovendien op de naden gaan bladderen.

Composiet gevelbekleding (een profiel van houtvezels en kunststof) heeft dat onderhoud niet, maar het is geen materiaal zonder afwegingen:

• De kleur blijft grotendeels stabile, een jaarlijkse behandeling is niet nodig
• Het holkamerprofiel (een profiel met luchtkamers) is licht en laat zich strak monteren met blindbevestiging zonder zichtbare schroeven
• De aanschafprijs ligt hoger dan die van standaard vuren en dat verschil verdien je pas over meerdere jaren terug in bespaard onderhoud
• Een profiel met diepere schaduwwerking oogt natuurlijker en dat verschil zie je pas als je een monster in de hand houdt
•  

Ze kozen voor het smalle rhombusprofiel in Rustic Teak, een warme bruintint die dicht bij vers hout ligt. Het profiel en de andere kleuren staan op gevelbekleding-composiet.nl. Van tevoren hadden ze een sample besteld. Ze hebben de monsters een kleine week tegen de wand gehouden, op verschillende momenten van de dag. De kleur in de middag zon is heel anders dan dat je deze op een website ziet. Ook de richting was een keuze. Composiet gevelbekleding kan zowel verticaal als horizontaal worden gemonteerd.

De uitvoering

Met de rekenhulp op gevelbekleding-composiet.nl/berekenen bepaalden we eerst hoeveel strekkende meters profiel en hoeveel rachels (de houten of kunststof latten van de onderconstructie) nodig waren, met wat extra voor de versnijding langs de dakrand.

Belangrijker nog was de onderconstructie zelf. Achter de bekleding komt een ventilerende onderconstructie. Deze bestaat uit verticale rachels die een spouw van ongeveer twee centimeter vrijhouden, zodat lucht achter de profielen kan circuleren en vocht niet blijft staan.

Het bekleden zelf was een klus van één dag, uitgevoerd door een Peter zelf.

• De verticale rachels zijn te lood gesteld en om de veertig centimeter bevestigd, met onderaan een insectenrooster tegen de open spouw
• De profielen zijn van onder naar boven aangebracht, elk met een clipsysteem op de rachel vastgezet
• De volgende plank werkt de bevestiging van de vorige weg, zodat er geen schroef in het zicht komt
• Bij de dakrand en de hoekstijl zijn de profielen op maat gezaagd en is de zichtzijde van elke zaagsnede licht gebroken, zodat de lichtere kern niet opvalt
• Rondom is een voeg van een paar millimeter aangehouden: composiet zet bij warmte meer uit dan hout en zonder die ruimte kan een profiel in de volle zon gaan klemmen of bollen.

Het resultaat

Vanuit de keuken kijkt Karin nu op een egale, warme wand die de tuinkamer laat samengaan met de border en de potpalm ervoor. Het contrast met de oude schutting is groot, maar niet storend. Mochten ze later kiezen voor een composite schutting, is deze nu mooi te combineren met de gevelbekleding op het tuinhuis.

Onderhoud is er nauwelijks. Er komt wat stuifzand en pollen op de onderste profielen en na de eerste winter zat er een lichte aanslag op de onderste halve meter. Af en toe afspoelen is voldoende.

Meer voorbeelden, mogelijkheden of voordelen van composiet gevelbekleding ontdekken? Ga voor meer informatie naar gevelbekleding-composiet.nl